در آمدى بر سيره فاطمى (س) (فارسى) — الصفحة ٩٦

ج . مهربانى و رأفت

امير المؤمنين ( ع ) : « جَمالُ الرَّجُلِ الْوَقار ؛ زيبايى مرد ، وقار است . »

ج . مهربانى و رأفت

ج . مهربانى و رأفت

قرآن كريم : وَ جَعَلْنا فى قُلُوبِ الَّذينَ اتَّبَعوُهُ رَأْفَةً وَ رَحْمَةً ( حديد : 27 )

و در دل كسانى كه از او [ عيسى ] پيروى كردند ، رأفت و رحمت قرار داديم .

در اين آيهء شريفه ، رأفت و مهربانى از صفات برجستهء مؤمنان زمان حضرت عيسى ( ع ) دانسته شده است .

قرآن كريم : لَقَدْ جاءَ كُمْ رَسُولٌ مِنْ انفُسِكُمْ عَزيزٌ عَلَيْهِ ما عَنِتُّمْ حَريصٌ عَلَيْكُمْ بِالْمُؤمِنينَ رَئُوفٌ رَحيمٌ ( توبه : 128 ) .

به يقين رسولى از خود شما به سويتان آمد كه رنجهاى شما بر او سخت است و اصرار بر هدايت شما دارد و نسبت به مؤمنان رئوف و مهربان است .

در اين آيهء شريفه به چهار صفت از صفات ممتاز رسول خدا ( ص ) كه در تحريك عواطف مردم و جلب احساساتشان اثر عميق دارد اشاره شده است كه سومين و چهارمين آنها رأفت و مهربانى آن حضرت به مؤمنان است .

حضرت فاطمه ( س ) در تخلّق به اخلاق ياد شده در اوج قرار داشت . ادب او در برابر ذات حق تعالى ، وجود مبارك پيامبر ( ص ) ، همسر گرانقدرش على ( ع ) ، برخورد متواضعانه و مهربانانه با مردم به ويژه شيعيان و آرامش و وقار او در برابر رخدادهاى ناگوار و ناملايمات ، چنان محسوس بود كه هر كس در همان نگاه اول مجذوب او مىشد . و اينهمه ، محصول تربيت الهى است كه خدا خود به تربيت اينان پرداخته است . در زيارت جامعهء ائمّة المؤمنين مىخوانيم :

وَ لَكُمُ الْقُلُوبُ الَّتى تَوَلَّى للَّهُ رِياضَتَها بِالْخَوفِ وَ الرَّجاءِ وَ جَعَلَها اوْعِيَةً لِلشُّكْرِ وَ