در آمدى بر سيره فاطمى (س) (فارسى) — الصفحة ١٣٣
5 . همسردارى فاطمه ( س ) در نگاه على ( ع ) :
او ضجّه مىزد و با سوز و گداز زمزمه مىكرد :
نَفْسى عَلى زَفَراتِها مَحْبُوسَةٌ * يا لَيْتَها خَرَجَتْ مَعَ الزَّفَراتِ
لا خَيْرَ بَعْدَكِ فِى الْحَياةِ وَ انَّما * ابْكى مَخافَةَ ان تَطُولَ حَياتى « 1 »
« جان من در پس آهها و ناله‌هاى عميقش محبوس است . اى كاش اين جان با آن ناله‌ها بيرون آمده بود . پس از تو زندگى من فايده‌اى ندارد و گريهء من بيشتر ازاين جهت است كه مىترسم زندگى ام به طول انجامد . »
و هر روز به زيارت قبر او مىرفت « 2 »
و تا پايان عمر هرگاه نام فاطمه ( س ) را مىشنيد محزون و غمگين مىشد . « 3 »
سخنان امام خطاب به رسول خدا ( ص ) پس از خاك سپارى فاطمه ( س ) ترسيم كنندهء زندگى و حالات روحى اميرمؤمنان ( ع ) پس از شهادت حضرت زهرا ( س ) و فقدان اين همسر محبوب و فداكار است :
درود بر تو اى رسول خدا ! از من و دخترت كه در جوار تو آرميده و خيلى زود به تو پيوسته است . اى رسول خدا ! مرگ دختر گرامىات ، عنان شكيبايى از كفم ربوده و توان خويشتندارىام نمانده است . . . . امانت باز گردانده شد و گروگان به صاحبش رسيد ، ولى در اين مصيبت ، كار هميشگىام اندوه بوده ، شبم به بيدراى خواهد گذشت تا اينكه خداوند خانه‌اى را كه تو در آن به سر مىبرى برايم برگزيند و مرا به تو ملحق كند . . . . » « 4 »
( 1 ) . بحارالانوار ، ج 43 ، ص 213 .
( 2 ) . فرائد السمطين ، ج 2 ، ص 88 و الفصول المهمة ، ص 148 .
( 3 ) . شرح نهج البلاغه ، ابن ابى الحديد ، ج 10 ، ص 269 .
( 4 ) . نهج البلاغه ، خ 202 ، ص 433 - 434 .