دولت كريمه امام زمان (عج) (فارسى) — الصفحة ١٦٩

بُعد مادّى و معنوى انسان

گرنه توجّه به يك بُعد و فراموش كردن بُعد ديگر ، غفلت و فراموشى از بُعد مهمّ وجود خود كه همان بُعد معنوى است ، مىباشد .

عموم انسان‌ها در عصر غيبت از بُعد معنوى خويش آن گونه كه بايد بهره نبرده‌اند ، ولى در عصر ظهور كه روزگار تكامل شخصيّت انسان‌ها است ، جامعهء بشريّت در هر دو بُعد مادّى و معنوى به تكامل مىرسد و در فضايى سرشار از نور دانش و بينش به انجام برنامه‌هاى حياتبخش مىپردازد .

در آن روزگار قوّهء نظرى و عملى انسان‌ها از پليدىها پاك شده به گونه‌اى كه در افكار و رفتار خويش پيرو مكتب خاندان وحى عليهم السلام مىباشند و بر اين اساس وجود خويش را فروزان از نور دانش و بينش مىسازند .

و به همين جهت ، احساسات و ادراكات انسان در آن روزگار پرشكوه ، پاك از پليدىها شده و مكاشفات شيطانى آنان را به دام اشتباهات نمىاندازد .

بنابراين ؛ خوشا به حال آنان كه آن زمان را درك مىكنند و همان گونه كه در عصر ظهور فرمانبردار آن بزرگوار مىباشند در عصر غيبت نيز از آن حضرت پيروى مىنمايند .

اين حقيقتى است كه در كلمات اهل بيت عليهم السلام به آن تصريح شده است .

رواياتى كه بيانگر اين حقيقت و روشنگر چگونگى عصر نورانى ظهور است ، داراى نكته‌هاى مهمّى مىباشد كه انسان را با وظيفهء خود در زمان غيبت آشنا مىسازد و برنامهء عملى آنان را در دوران تيرهء قبل از ظهور بيان مىنمايد و هم بيانگر حالت شادمانى و سرور پيروان مكتب اهل بيت عليهم السلام مىباشد .

امام صادق عليه السلام از رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم نقل مىنمايند :

طوبى لمن أدرك قائم أهل بيتي وهو مقتد به قبل قيامه ، يتولّى وليّه ويتبرّأ من عدوّه ، ويتولّى الأئمّة الهادية من قبله ، اؤلئك رفقائي وذوو ودّي ومودّتي ، وأكرم امّتي عليّ . « 1 »

( 1 ) . الغيبة شيخ طوسى رحمه الله : 275 .