جهاد اكبر (زندگينامه) (فارسى) — الصفحة ١٦٤

بخش شانزدهم بيان الطاف و كرامت‌هاى حق در آن اوان

آمدم رفتم درب خانه‌اش را كوبيدم آمد درب را باز كرد گفتم امشب وفا فاطمه زهراء سلام اللّه عليها است راديو را خاموش كن با يك تندى و غلظت گفت رح يا شيخ و درب را بست من دلم شكست با دل شكسته برگشتم اما به خود ميتابيدم و همچنان در فكر نشسته بودم طولى نكشيد باد تندى حركت كرد و ساكن شد مثل اينكه گردبادى بود و بسرعت رد شد در همان حركت صداى خرابى و ريختن ديوار بلند شد تا از بالاى بام نگاه كردم ديدم تشريفه بام آن دبير فرو ريخت گفتند سميهاى برق از كنار ديوار او كشيده بوده و نزديك ديوار او بوده در حين حركت باد سيم برق به ديوار متصل شده و ديوار را خراب كرده و العلم عند اللّه هرچه بود تا چند شب راحت بوديم نميتوانستند بالاى بام بيايند چون حفاظ نداشت و بعد هم آنطور صدا را بلند نميگرفت .

چهاردهم واقعه‌ايست نظير اين و آن اينتسكه يكى از دبيران منزل او با منزل ما فاصله داشت امّا