دوره شكل گيرى تشيع دوازده امامى (فارسى) — الصفحة ٣٦٢
پىنوشت‌ها
الفُجَّارِ لَفِي سِجِّينٍ وَ ما أَدْراكَ ما سِجِّينٌ كِتابٌ مَرْقُومٌ ( مطفّفين ، 7 - 9 ) ]
قس .
Amir - Moezzi [ op . cit ] , p . 38 , n 194
با ترجمه‌اش از روايت ص 14 ، ح 2 و به ويژه ترجمهء وى از اين دو آيه .
( p . 38 )
( 75 ) . قس .
Amir - Moezzi [ op . cit ] , p . 38
.
( 76 ) . دربارهء ترجمه‌اى از اين روايت ، ر . ك .
Amir - Moezzi , ( ibid , p . 39 and n 199 )
.
( 77 ) . امير معزّى
( 166 n 194 )
با نقل هردو روايت ج 1 ، ص 389 - 390 ، و ج 2 ، ص 2 - 7 اظهار مىدارد كه روايات صفّار ، جزئياتى دربارهء گل‌هايى كه براى [ خلقت ] ائمّه [ عليهم السّلام ] و شيعيان آنها و گل‌هايى كه براى [ خلقت ] مخالفان آنها استفاده شده است ، ارائه مىدهد ، درحالىكه به عكس ، روايات كافى داراى آشفتگىهايى هستند : از يك‌سو ، بين وجودهايى كه خلق شده‌اند ، و از سوى ديگر ، مناشئ اين گل [ كذا ] كه ايشان از آن شكل گرفته‌اند . سپس وى آشكارا به عنوان تبيين [ اين آشفتگى ] اظهار مىدارد : « به نظر مىرسد صفّار از شاگرد خود روشمندتر باشد . »
( 78 ) . همچنين ر . ك . ج 2 ، ص 294 - 295 ، ح 7 كه از على بن ابراهيم در بابى مشتمل بر 18 روايت دربارهء « ربا » نقل شده است .
( 79 ) . ر . ك . ج 3 ، ص 183 ، ح 2 ، ص 196 ، ح 6 ، و 197 ، ح 11 ؛ ج 4 ، ص 161 ، ح 1 ، ص 162 ، ح 4 ؛ ج 7 ، ص 378 ، ح 1 .
( 80 ) . قس .
Amir - Moezzi [ op . cit ] , p . 33 - 4 , esp . n 178 , 179
، كه - براى مثال - آيات 81 سورهء آل عمران و 7 سورهء احزاب را نقل مىكند . مطلبى دربارهء اين تجمّع انسان‌ها در آيه 172 سورهء اعراف وجود دارد . « 1 » همچنين نك . آيهء 169 سوره اعراف و مبحثى كه دربارهء اين ميثاق در بالا آمد .
( 81 ) . همان‌گونه كه اشاره شد ، به دليل آنكه اين باب مشتمل بر تعدادى از احاديث است كه در آنها ائمّه [ عليهم السّلام ] قرائت‌هاى جايگزين براى بخش‌هايى از نسخهء عثمانى [ قرآن ] مطرح كردند . بنابراين ، تعجب‌آور نيست كه كلينى بايد چنين احاديثى را همانند بسيارى از احاديث مرتبط با اين ميثاق ، كه متضمّن اشاراتى به نسخهء معتبر قرآن هستند ، در اينجا بگنجاند .
( 82 ) . اين احاديث مشتمل بر « بازخوانىها » يا تفسيرهاى آياتى از قرآن همانند آيات 65 سورهء مائده و 2 سورهء تغابن و 72 سورهء احزاب و 193 سورهء شعراء هستند تا به اين ميثاق / ولايتى كه به موجب آن تعهد
( 1 ) . نشانى اين آيه در متن اصلى كتاب به صورت آيهء 7 سورهء 172 ذكر شده است . ( م )