دليل المرشدين إلى الحق اليقين (سيماى عقايد شيعه) ( فارسى) — الصفحة ٩٨
پنجم : شفاعت طلبى از پيامبر صلى الله عليه و آله و اوليا كه مأذون در شفاعتند
« پسرم ! هركس نماز را سبك بشمارد به شفاعت ما نمىرسد . » « 1 »
امّا نسبت به مورد شفاعت بايد گفت كه شرك و الحاد مورد شفاعت قرار نمىگيرد .
خداوند مىفرمايد : « إِنَّ اللَّهَ لا يَغْفِرُ أَنْ يُشْرَكَ بِهِ وَ يَغْفِرُ ما دُونَ ذلِكَ لِمَنْ يَشاءُ » « 2 »
« خداوند ، شرك ورزيدن به او را نمىآمرزد و جز آن را براى هركس بخواهد مىبخشايد . » براى اطلاع بيشتر به روايات رجوع شود .
چهارم : ثمرهء شفاعت
چهارم : ثمرهء شفاعت
آيا نتيجهء شفاعت ، آمرزش گناهان گنهكار است ، يا افزايش ثواب و بالارفتن درجات مطيعان ؟
بسيارى از مسلمانان به اوّلى عقيده دارند ، گروهى از متكلّمان معتزله هم دوّمى را معتقدند . دليل بر قول اول اين است كه شفاعت ، از مفاهيم ابداعى اسلام نيست ، بلكه مفهومى بوده كه ميان مشركان ، يهود و نصارى از اهل كتاب رواج داشته است . مفهوم رايج شفاعت قبل از اسلام ، همان است كه قرآن كريم‌آن را مطرح كرده است . شفاعت پذيرفته همان شفاعت رايج پيش از نزول قرآن است ، البته با شرايط و حدودى ، دليل اين مطلب روايتى است كه شيعه و اهل سنت از پيامبر اعظم صلى الله عليه و آله روايت كرده‌اند كه فرمود :
« ادَّخرتُ شَفاعتى لأهلِ الكبائِرِ مِن امّتى » « 3 »
« شفاعتم را براى صاحبان گناهان كبيرهء از امتم ذخيره كرده‌ام . »
پنجم : شفاعت طلبى از پيامبر صلى الله عليه و آله و اوليا كه مأذون در شفاعتند
پنجم : شفاعت طلبى از پيامبر صلى الله عليه و آله و اوليا كه مأذون در شفاعتند
مفهوم روشن شفاعت نزد عامّه ، دعاى شفيع و طلبيدن او از خداوند است كه گناهان بندگانش را - اگر شايستهء بخشايشند - بيامرزد . پس درخواست شفاعت از شفيع ، به
( 1 ) . كافى : ج 3 ، ص 270 ( 2 ) . نساء : 48 و 116 ( 3 ) . سنن ابن ماجه : ج 2 ، ص 1441 و . . . .