تفسير هدايت (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٨٤

خلاصه‌اى از روش تدبّر در قرآن

جمله يا آيه ديگر شده باشد .

ب : رابطهء تربيتى بدان سان كه يكى مستلزم ديگرى باشد ، تا مجموع به صورت روش و برنامهء تكامل يافته‌اى براى تربيت فرد و تزكيهء نفس او شود .

11 - بر تو واجب است كه به صفات نفسى و عقلى متصف شوى تا امكان اكتشاف حقايق قرآنى برايت فراهم آيد ، و اينها عبارت است از :

الف : ايمان داشتن به وحى ، و اين كه وحى وثيقه‌اى ميان تو و پروردگار و خطاب مستقيمى از جانب آفريدگار تو است .

ب : و آماده بودن براى به كار بستن تعليمات او ، و تسليم شدن به افكار او حتّى در آن صورت كه مخالف با مصالح تو باشد يا با آداب و عادات گذشتهء تو و افكار اجتماعت مخالف باشد .

ج : متمركز ساختن جستجوى حقيقت در كانونى يگانه كه به نام تمركز فكر يا تروّى خوانده مىشود . و اين تمركز ژرفاى تدبّر دور دامنه است و اگر جز اين باشد ، مواد ديگر در اين برنامه چيزى جز پوستهاى بدون مغز نخواهد بود .

د : شجاعت توسّل به حق و اعتماد به عقل يا به واقعيتى كه عقل به سوى آن رهنماست .

12 - در صدد يافتن تطابقى خارجى و زنده براى موضوعات قرآن حكيم ، و يافتن اشخاصى باش كه قرآن آنان را توصيف مىكند ، و از اوضاعى كه قرآن بيان كنندهء آنها است ، و نتايجى كه قرآن از آنها سخن مىگويد .

/ 73 13 - آيات قرآن را بر خودت در معرض تطبيق قرار ده ، تا در آن هر چه را كه قرآن شرح داده است بيابى ، و از آنچه ممكن است به تو برسد بيمناك شوى .