تفسير هدايت (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٥٦٦

رهنمودهايى از آيات :

لَنْ تَنالُوا الْبِرَّ حَتَّى تُنْفِقُوا مِمَّا تُحِبُّونَ وَ ما تُنْفِقُوا مِنْ شَيْءٍ فَإِنَّ اللَّهَ بِهِ عَلِيمٌ ( 92 )

معناى واژه‌ها

معناى واژه‌ها

88 [ ينظرون ] : منتظر نمىمانند و كارشان تأخير پيدا نمىكند .

91 [ افتدى ] : از فديه است به معنى جانشين چيزى در برابر جلوگيرى از آزار دادن مىباشد ، و از آن جمله فداى اسير كه پولى است كه مىدهند و او را از كشته شدن يا اسارت مىرهانند .

92 [ البر ] : اصل آن سعة و گشادگى است و معنى آن سودى است كه با قصد به كسى ديگر رسد ، و ضد آن عقوق مىباشد .

/ 607

ارتداد ، اقسام و كيفر آن

ارتداد ، اقسام و كيفر آن

رهنمودهايى از آيات :

رهنمودهايى از آيات :

آن كس كه به بعضى از رسالتهاى خدا كافر شود ، چنان است كه به همهء آنها كافر شده باشد ؛ چرا ؟ بدان سبب كه با كفر ورزيدن به اين رسالت ، از يك ارزش ذاتى يا زمينى به راه افتاده است كه با ارزش توحيد متناقض است . او ، مثلا ، از آن جهت كه به رسالت محمد ( ص ) كافر شده است كه او عرب است ، كه در اين صورت مبدأ حركت او يك ارزش نژاد و قوم بوده است كه با ارزش توحيد متناقض