تفسير هدايت (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٤١

ضرورت تدبر كردن در قرآن

/ 31

ضرورت تدبر كردن در قرآن

ضرورت تدبر كردن در قرآن

اينها فوايد قرآن است ، و همينها اصولا وسايلى است كه ما را به تدبر كردن و انديشيدن در قرآن مىخواند . چه قرآن تنها براى كسى سودمند است كه به آن كار كند ، و كسى مىتواند به آن كار كند كه در نتيجهء تدبر توانسته است آن را بفهمد .

بلكه تدبر در قرآن تنها وسيله براى امكان عمل كردن به آن است . چه خداوند تبارك و تعالى در كتاب كريم خود نورى به وديعت نهاده است كه آدمى را به پروردگار بزرگ او رهبرى مىكند ، و در نتيجه به او ايمان مىآورد ، و سپس به عملى كردن شرايع او مىپردازد ؛ بنا بر اين بر آدمى تنها انجام دادن يك كار ناگزيرى و ضرورى است و آن باز نگاه داشتن دل خود بر قرآن و آماده بودن و شدن براى فهميدن آن است . و اين از راه تدبر حاصل مىشود .

خداوند سبحانه و تعالى مىگويد :

« قَدْ جاءَكُمْ مِنَ اللَّهِ نُورٌ وَ كِتابٌ مُبِينٌ * يَهْدِي بِهِ اللَّهُ مَنِ اتَّبَعَ رِضْوانَهُ سُبُلَ السَّلامِ وَ يُخْرِجُهُمْ مِنَ الظُّلُماتِ إِلَى النُّورِ بِإِذْنِهِ وَ يَهْدِيهِمْ إِلى صِراطٍ مُسْتَقِيمٍ » ( 16 / 5 ) قرآن خود نور است ، و بر ما در برابر نور كارى جز آن باقى نمىماند كه چشمان خود را براى ديدن روشنى باز كنيم و به مدد اين روشنى همهء چيزها را ببينيم .

/ 32 تدبّر در قرآن به معنى تحميل كردن آراء و افكارى اضافى بر آنها نيست ،