تفسير هدايت (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ١٦٦

معناى واژه‌ها

سوگند يا به وثيقه‌هاى ديگر .

[ الطّور ] : طور نام كوهى است كه موسى بن عمران ( ع ) در آن به مناجات و سخن گفتن با خدا پرداخت .

[ بقوّة ] : قوّة به معنى قدرت است و آن عرضى است كه موجود زنده به آن توانا مىشود .

64 [ توليتم ] : يعنى اعراض و دورى كرديد ، و تولّى به معنى پشت كردن و كسى را پشت سر خود قرار دادن است و سپس در مورد هر كس به كار مىرود كه از اطاعت امرى خوددارى ورزد و روى از آن بتابد .

65 [ علمتم ] : يعنى دانستيد و شناختيد ، و از آن است « لا تَعْلَمُونَهُمُ اللَّهُ يَعْلَمُهُمْ » : آنان را نمىشناسيد ، خدا آنان را مىشناسد .

[ اعتدوا ] : يعنى ستم كردند و از حدّ خود فراتر رفتند .

[ السبت ] : روز شنبه است . و گفته‌اند بدان سبب اين روز ، بدين نام خوانده شده كه هر چيز در آن آفريده و قطع و از آن فراغت حاصل شد . و گفته‌اند چون در آن روز جهودان كارهاى خود را قطع مىكنند چنين ناميده شده است ، و مأخوذ از راحت و آرامش است همچون گفتهء خدا : « وَ جَعَلْنا نَوْمَكُمْ سُباتاً » .

[ خاسئين ] : خاسئ به معنى دور شده و طرد شده است .

66 [ نكالا ] : نكال ترساندن ديگرى و اصل معنى آن منع است بدان‌روى كه از نكل گرفته شده و آن به معنى قيد است ، و عقوبت بدان سبب نكال ناميده شده كه شخص را از ارتكاب چيزى كه سبب نكال مىشود بازمىدارد .

[ موعظة ] : از وعظ به معنى ترساندن است .