تفسير هدايت (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ١٠٤

معناى واژه‌ها

حَذَرَ الْمَوْتِ وَ اللَّهُ مُحِيطٌ بِالْكافِرِينَ ( 19 )

يَكادُ الْبَرْقُ يَخْطَفُ أَبْصارَهُمْ كُلَّما أَضاءَ لَهُمْ مَشَوْا فِيهِ وَ إِذا أَظْلَمَ عَلَيْهِمْ قامُوا وَ لَوْ شاءَ اللَّهُ لَذَهَبَ بِسَمْعِهِمْ وَ أَبْصارِهِمْ إِنَّ اللَّهَ عَلى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ ( 20 )

معناى واژه‌ها

معناى واژه‌ها

2 [ ذلك ] : لفظى براى اشارهء به ما بعد است .

[ ريب ] : شك ، و گفته‌اند بدترين شك .

[ هدى ] : دلالت و راهنمايى .

[ المتّقين ] : از وقاية ، و آن مأخوذ از اتقاء است كه به معنى حاجز و مانع شدن ميان دو چيز است .

3 [ يؤمنون ] : تصديق مىكنند ، و ايمان يعنى اعتماد و تصديق .

[ الغيب ] : آنچه از تو پنهان باشد و آن را نبينى :

[ يقيمون ] : ادا مىكنند ، مىگزارند ، و يقيمون الصلاة به معنى ادامه دادن به اداى فرايض آن است .

[ الصّلاة ] : دعا كردن ، خواندن .

[ رزق ] : روزى ، بخشش جارى .

[ انفاق ] : خرج كردن مال .

4 [ يوقنون ] : مىدانند ، و علم را از آن روى يقين مىنامند كه به آن قطع حاصل مىشود و نفس به آن آرام مىگيرد ؛ پس هر يقينى علم است ، ولى هر علمى يقين نيست ، و اين همچون علمى است كه پس از استدلال و نظر كردن براى