تفسير مجمع البيان (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٣١٦

تفسير

آنچه از آيه استفاده مىشود

آنچه از آيه استفاده مىشود

1 - تقليد و پيروى از ديگران بدون دليل و برهان فاسد است زيرا اگر تقليد جايز بود از آنها براى اثبات گفتارشان برهان خواسته نميشد .

2 - محاجّهء در امر دين و تقاضاى دليل و برهان جايز است

.

[ سوره البقرة ( 2 ) : آيه 112 ]

[ سوره البقرة ( 2 ) : آيه 112 ]

بَلى مَنْ أَسْلَمَ وَجْهَهُ لِلَّهِ وَ هُوَ مُحْسِنٌ فَلَهُ أَجْرُهُ عِنْدَ رَبِّهِ وَ لا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَ لا هُمْ يَحْزَنُونَ ( 112 )

[ ترجمه ]

[ ترجمه ]

آرى كسى كه خالص گرداند خويش را براى خدا در حالى كه نيكوكار باشد پاداش كردار او نزد خدا ثابت و بيم و غصه‌اى براى آنها نيست .

شرح لغات :

شرح لغات :

اسلم . . . - خالص كرد .

وجهه . . . - خويشتن را .

تفسير

تفسير

خداوند گفتار آنان - يهود و نصارى - را ردّ نموده و ميفرمايد :

بَلى مَنْ أَسْلَمَ وَجْهَهُ لِلَّهِ . . . - آرى كسى كه خالص گرداند خويش را براى خدا ابن عباس ميگويد : كسى كه خالص كند خويش را براى خدا به اينكه راه خشنودى او را به پيمايد .

برخى گفته‌اند روى خويش را متوجه فرمانبردارى خدا كند .

بعضى گفته‌اند : امر خويش را به خداوند واگذار نمايد .

پاره‌اى گفته‌اند در برابر دستورات خداوند تسليم و در پيشگاه او خضوع و تواضع نمايد زيرا كه ريشهء « اسلام » خضوع و انقياد است .

و علت اينكه « وجه » خصوصيت داده شد اين است كه اگر به صورت در هنگام سجود بخل نورزيد به ديگر اعضاء و جوارح بخل نخواهد ورزيد .

وَ هُوَ مُحْسِنٌ : در حالى كه او نيكوكار باشد .

يعنى در كردار خويش .

و برخى گفته‌اند : معناى « احسان » در اينجا ايمان است .