تفسير مجمع البيان (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٢٨٠

تفسير

و برخى گفته‌اند : منظور از « رسول » رسالت و پيامبرى است همانطورى كه شاعر ميگويد :

فقد كذب الواشون ما بحث عندهم * بليلى و ما ارسلتهم برسول « 1 »

على بن عيسى ميگويد : اين احتمال « دوم » ضعيف است زيرا كه بر خلاف ظاهر و در استعمال اندك است .

مُصَدِّقٌ لِما مَعَهُمْ . . . - تصديق مىكند آنچه را با ايشان است .

در آن دو احتمال است :

1 - تصديق مىكند پيامبر كتابهاى آسمانى ايشان را از قبيل تورات و انجيل زيرا كه داراى همان اوصافى است كه مژدهء آمدنش در آن كتب ذكر شده .

2 - تصديق مىكند پيامبر تورات را و اينكه آن از جانب خداوند آمده ، زيرا كه سخن در اين آيات در بارهء يهود است نه نصارى .

و احتمال اول بهتر است زيرا كه در آن دليلى است بر بطلان ايشان .

نَبَذَ فَرِيقٌ مِنَ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتابَ . . . - پرتاب كردند گروهى از كسانى كه كتاب به آنان داده شده .

و علّت اينكه « مِنَ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتابَ » فرمود و « منهم » نفرمود اين است كه منظور از اين جمله دانشمندان يهود است - و چنانچه بضمير اكتفاء ميشد مرجع آن تمامى يهود بودند .

و برخى گفته‌اند : علت اينكه « منهم » نفرمود طول كشيدن كلام بوده است .

كِتابَ اللَّهِ . . . - كتاب خدا را .

ممكن است منظور تورات و ممكن است مقصود قرآن مجيد باشد .

وَراءَ ظُهُورِهِمْ . . . - پشت سرشان .

كنايه از واگذارى و ترك كردن عمل به آن است .

( 1 ) دروغگويان دروغ گفتند زيرا كه نزد آنان اظهارى از ليلى نكردم و پيامى براى آنان نفرستادم .