تفسير مجمع البيان (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٢٣٥
منظور از « سيئه » چيست
أَمْ تَقُولُونَ عَلَى اللَّهِ ما لا تَعْلَمُونَ . . . - يا مىبنديد به خدا آنچه را نميدانيد .
از روى جهل و نادانى و جرئت و جسارت
.
[ سوره البقرة ( 2 ) : آيات 81 تا 82 ]
[ سوره البقرة ( 2 ) : آيات 81 تا 82 ]
بَلى مَنْ كَسَبَ سَيِّئَةً وَ أَحاطَتْ بِهِ خَطِيئَتُهُ فَأُولئِكَ أَصْحابُ النَّارِ هُمْ فِيها خالِدُونَ ( 81 ) وَ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ أُولئِكَ أَصْحابُ الْجَنَّةِ هُمْ فِيها خالِدُونَ ( 82 )
[ ترجمه ]
[ ترجمه ]
آرى هر كس اعمالى زشت اندوخت و كردار بد به او احاطه نمود چنين كس اهل دوزخ و در آتش پيوسته معذب خواهد بود .
و كسانى كه ايمان آوردند و كارهاى نيك و شايسته كردند آنان اهل بهشت و پيوسته در آن متنعم خواهند بود
تفسير
تفسير
منظور از دو آيه جواب از يهود است كه ميگفتند : آتش بيش از چند روزى بسراغ ما نخواهد آمد .
بَلى مَنْ كَسَبَ سَيِّئَةً . . . - آرى هر كس كه عمل زشتى اندوخت .
يعنى مطلب آن طور كه يهود مىپندارند نيست بلكه هر كس سيّئه‌اى را مرتكب شود .
منظور از « سيئه » چيست
منظور از « سيئه » چيست
از ابن عباس و مجاهد و قتاده و برخى ديگر گفته‌اند : منظور از سيّئه شرك به خداوند است .
حسن ميگويد : منظور گناه بزرگى است كه كيفر آتش را ايجاب كند .
سدى ميگويد : منظور گناهانى است كه خداوند در برابر ارتكاب آنها وعدهء آتش داده است .
و گفتار اول « ابن عباس و هم مسلكان او » با مذهب اماميه موافق است زيرا كه جز شرك به خداوند كيفر دوام عذاب و پيوستگى آتش را نخواهد داشت .
وَ أَحاطَتْ بِهِ خَطِيئَتُهُ . . . - كردار بد به او احاطه نمود .
در آن دو احتمال است :