تفسير مجمع البيان (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ١٠٧
5 - فراهم كردن مقدمات هدايت
2 - لطف بيشتر
2 - لطف بيشتر
هدايت بمعنى لطف و مهربانى بيشتر خداوند نسبت به بندگان خاص ، كه سبب زيادى هدايت آنان ميگردد همانطورى كه خدا ميفرمايد : « الَّذِينَ اهْتَدَوْا زادَهُمْ هُدىً » به آنها كه هدايت يافته‌اند سينهء باز ( شرح صدر ) و قدمى استوار داد .
3 - بواقع رسيدن
3 - بواقع رسيدن
هدايت بمعنى رسيدن بواقع و هدف بگيريم همانطورى كه آيات قرآن در اين باره است « يَهْدِيهِمْ رَبُّهُمْ بِإِيمانِهِمْ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهِمُ الْأَنْهارُ فِي جَنَّاتِ النَّعِيمِ » « 1 » و آيه « وَ الَّذِينَ قُتِلُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ فَلَنْ يُضِلَّ أَعْمالَهُمْ سَيَهْدِيهِمْ وَ يُصْلِحُ بالَهُمْ » .
آنان كه در راه خدا كشته شدند اعمالشان باطل نمىشود و به زودى بهدف و واقع ميرسند . . . در اين آيه ناچار بايد هدايت رسيدن بواقع و هدف ، معنا شود زيرا پس از مرگ تكليفى نيست تا آيه ( هدايت ) ناظر به آن باشد .
4 - حكم بهدايت و تصديق آن
4 - حكم بهدايت و تصديق آن
حكم بهدايت مثل آيه شريفه : « مَنْ يَهْدِ اللَّهُ فَهُوَ الْمُهْتَدِ » كسى را كه خداوند حكم ( و تصديق ) بهدايت او كند او هدايت شده است . اين سه قسم هدايت مخصوص مؤمنين است چه ، آنان هستند كه مىتوانند بحقيقت و واقع برسند و مورد لطف و رحمت بى پايان قرار گيرند .
5 - فراهم كردن مقدمات هدايت
5 - فراهم كردن مقدمات هدايت
خداوند مقدّمات هدايت و سعادت را در شخص ، بوجود مىآورد و او چيزهايى را مىفهمد كه خود به خود او را به ايمان رهبرى مىكند . مثلًا اگر كسى نيروى حركت را در جسمى قرار داده و در نتيجه ، آن جسم به حركت در آمد ميتوان گفت اين شخص آن جسم را حركت داده است نسبت هدايت در اين گونه موارد به خدا نيز چنين است .
بايد دانست اين هدايت كه مقدمه و وسيلهء شناسايى خدا است با آن هدايت كه
( 1 ) آيه 9 از سورهء يونس ، آنهايى كه خداوند بايمانشان هدايتشان مىكند در بهشتها ( باغها ) ى پر نعمت كه جويهاى آب زير درختان آنها روان است خواهند بود .