تفصيل الفصول في شرح معالم الأصول (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٥٨
فصل در شرافت علم فقه
زمانى كه خداوند خير را براى بندهاش اراده كند او را در دين فقيه و بصير قرار مىدهد .
متن : عنه ، عن محمّد بن اسماعيل ، عن الفضل بن شاذان ، عن حمّاد بن عيسى ، عن ربعىّ بن عبد اللّه ، عن رجل ، عن ابى جعفر عليه السّلام قال :
قال : الكمال كلّ الكمال التّفقّه فى الدّين و الصّبر على النّائبة و تقدير المعيشة .
ترجمه : از محمّد بن يعقوب كلينى بسند مذكور از مولانا ابى جعفر عليه السّلام منقولست كه فرمودند :
كمال ، تمام كمال در تفقّه و بصيرت در دين و بردبارى بر سختيها و داشتن معاش به مقدار شأن مىباشد .
متن : عنه ، عن محمّد بن يحيى ، عن احمد بن محمّد ، عن ابن محبوب ، عن ابى ايّوب الخزّاز ، عن سليمان بن خالد ، عن ابى عبد اللّه عليه السّلام قال :
ما من احد يموت من المؤمنين احبّ الى ابليس من موت فقيه .
ترجمه : از محمّد بن يعقوب كلينى بسند مذكور از مولانا الصّادق عليه السّلام منقول است كه فرمودند :
احدى از اهل ايمان نمىميرند كه مرگشان محبوبتر باشد نزد ابليس از مرگ فقيه و عالم .
متن : عنه ، عن علىّ بن ابراهيم ، عن ابيه ، عن ابن ابى عمير ، عن بعض اصحابه ، عن ابى عبد اللّه عليه السّلام .
قال : اذا مات المؤمن الفقيه ثلم فى الاسلام ثلمة لا يسدّها شىء .
ترجمه : از محمّد بن يعقوب كلينى بسند مذكور از مولانا ابى عبد اللّه