تفصيل الفصول في شرح معالم الأصول (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٥٧٢

اشكال و سؤال

قوله : فانّ ذلك توسّع فى العبارة : مشاراليه « ذلك » اطلاق لفظ و اراده مقيّد بوده و مقصود از « توسّع در عبارت » مجازگوئى مىباشد .

قوله : و اكثرهم مصرّحون بما قلنا : ضمير در « اكثرهم » به قائلين به بقاء جواز مىباشد و مراد از « ما قلنا » بقاء جواز بانضمام قيد اذن در ترك است .

متن :

فان قيل لمّا كان رفع المركّب يحصل تارة برفع جميع اجزائه و اخرى برفع بعضها لم يعلم بقاء الجواز بعد رفع الوجوب لتساوى احتمال رفع البعض الّذى يتحقّق معه البقاء و رفع الجميع الّذى معه يزول .

ترجمه :

اشكال و سؤال

اشكال و سؤال

چون رفع مركّب به دو نحو صورت مىگيرد :

الف : به رفع تمام اجزائش .

ب : به رفع بعضى از آنها .

لاجرم پس از رفع وجوب و نسخ آن بقاء جواز معلوم و محرز نيست زيرا احتمال رفع بعض الاجزاء كه با آن جواز باقى بوده با رفع جميع اجزاء كه جواز با آن زائل و منتفى است متساوى مىباشد و در نتيجه نمىتوان به بقاء جواز يقين و قطع پيدا نمود .

قوله : و اخرى برفع بعضها : يعنى بعضى از اجزاء .

قوله : بعد رفع الوجوب : يعنى نسخ وجوب و ابطال آن .

قوله : الّذى يتحقّق معه البقاء : ضمير در « معه » به رفع البعض راجع است و مراد از « بقاء » بقاء جواز مىباشد .

قوله : الّذى معه يزول : ضمير در « معه » به رفع الجميع راجع بوده و ضمير فاعلى در « يزول » به جواز عود مىكند .