تفصيل الفصول في شرح معالم الأصول (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٥٧
فصل در شرافت علم فقه
جهله و لا ينفع من علمه .
ثمّ قال النّبىّ صلّى اللّه عليه و آله و سلّم : انّما العلم ثلاثة : آية محكمة او فريضة عادلة او سنّة قائمة و ما خلاهنّ فهو فضل .
ترجمه : و روايت شديم بطرق خود از محمّد بن يعقوب كلينى بسند مذكور از ابراهيم بن عبد الحميد از مولانا ابى الحسن موسى عليه السّلام كه فرمودند :
رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم روزى به مسجد داخل شدند پس ملاحظه نمودند كه جماعتى در گرد شخصى نشستهاند فرمود اين كيست ؟
عرض شد : مردى است علّامه .
حضرت فرمودند : مقصود از علّامه كيست ؟
گفتند : داناترين مردم به انساب عرب و وقايع و حوادث آنها و دوران جاهليّت و اشعار عربى مىباشد .
فرمود : اين علمى است كه از ندانستن آن ضررى به شخص متوجّه نشده و از دانستنش نفعى عائد نمىگردد .
سپس فرمودند :
فقط علم سه چيز است :
آيه محكمه ( علم به قرآن ) و فريضه عادله ( علم فقه ) و سنّت قائمه ( علم اخلاق ) و غير اين سه فضل و زيادى است .
متن : عنه ، عن الحسين بن محمّد ، عن معلّى بن محمّد ، عن الحسن بن علىّ الوشّاء ، عن حمّاد بن عثمان ، عن ابى عبد اللّه عليه السّلام قال :
اذا اراد اللّه تعالى بعبد خيرا فقّهه فى الدّين .
ترجمه : از محمّد بن يعقوب كلينى بسند مذكور از امام صادق عليه السّلام منقولست كه فرمودند :