تفصيل الفصول في شرح معالم الأصول (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٥١٧

اصل و قاعده مبحث مفهوم غايت

فائده باشد .

قوله : اثبات ما سواه الى دليل : ضمير در « سواه » به ما لا بدّ فى الحكمة راجع است .

قوله : و امّا تمثيلهم فى الحجّة : ضمير جمع در « تمثيلهم » به قائلين به ثبوت مفهوم راجع است .

قوله : المقتضى لاستهجانه : يعنى استهجان مثال .

قوله : انتفاء الحكم فيه : يعنى در مثال .

قوله : و انّما هو فى كونه بيانا للواضحات : ضمير « هو » به استهجان و در « كونه » به مثال راجع است .

متن :

اصل و الاصح انّ التّقييد بالغاية يدلّ على مخالفة ما بعدها لما قبلها وفاقا لاكثر المحقّقين .

و خالف فى ذلك السّيّد ( ره ) ، فقال :

انّ تعليق الحكم بغاية انّما يدلّ على ثبوته الى تلك الغاية و ما بعدها يعلم انتفائه او اثباته بدليل و وافقه على هذا بعض العامّة .

لنا : انّ قول القائل : صوموا الى اللّيل ، معناه آخر وجوب الصّوم مجىء اللّيل ، فلو فرض ثبوت وجوبه بعد مجيئه لم يكن اللّيل آخرا و هو خلاف المنطوق .

ترجمه :

صحيح آنست كه تقييد حكم به غايت دلالت دارد بر مخالفت بعد از غايت با قبل از آن .