تفصيل الفصول في شرح معالم الأصول (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٤٤٨

تفصيل

و كسانى كه يكى بنحو غير معيّن را واجب مىدانند يعنى اشاعره نيز همين معنا مقصودشان مىباشد .

پس در معنا بين آنها خلافى وجود ندارد .

تفصيل

تفصيل

قوله : انّ الامر بالشّيئين : نظير امر به صلاة جمعه و نماز ظهر در روز جمعه بنا بر قول كسانى كه جمعه را واجب تخييرى مىدانند .

قوله : او الاشياء : مانند امر متعلّق به كفّاره افطار روزه ماه رمضان .

قوله : بمعنى انّه لا يجب الجمع : ضمير در « انّه » به معناى « شأن » است و مقصود از « جمع » اتيان به مجموع مىباشد .

قوله : و ايّها فعل كان واجبا : ضمير در « ايّها » به اشياء راجع است .

قوله : و هو اختيار جمهور المعتزلة : ضمير « هو » به ايجاب جميع بطور وجوب تخييرى راجع است .

قوله : الظّاهر انّه لا خلاف بين القولين : ضمير در « انّه » به معناى « شأن » است .

قوله : انّه لا يجوز للمكلّف الاخلال بها : ضمير در « انّه » به معناى « شأن » مىباشد و ضمير در « بها » به اشياء راجع است .

قوله : و لا يلزمه الجمع بينها : ضمير منصوبى در « لا يلزمه » به مكلّف راجع است و ضمير در « بينها » به اشياء عود مىكند .

قوله : و له الخيار فى تعيين ايّها شاء : ضمير در « له » به مكلّف و در « ايّها » به اشياء راجع است .

قوله : عنوا به هذا : ضمير در « به » به وجوب واحد راجع بوده و مشاراليه