تفصيل الفصول في شرح معالم الأصول (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٣٩٦

تفصيل

و ما ذكر فى الجواب انّما يتمّ على التّقدير الثّانى .

فالتّحقيق ان يردّد فى الجواب بين الاحتمالين فيتلقى بالقبول على الاوّل مع حمل الاستلزام على التّضمّن و يردّ بما ذكر فى هذا الجواب على الثّانى .

ترجمه :

مناقشه مرحوم مصنّف در جواب مذكور

مناقشه مرحوم مصنّف در جواب مذكور

مرحوم مصنّف مىفرماين :

و شما وقتى احاطه خبرويّت پيدا كرديد نسبت به آنچه ما در بيان محلّ نزاع حكايت نموديم خواهيد دانست كه اين جواب خالى از مناقشه و تأمّل نيست ، زيرا ممكن است استدلال قائلين باستلزام براى اثبات اقتضاء بنحو استلزام در قبال كسانى باشد كه مدّعى آن هستند كه امر به شىء عين نهى از ضدّ است ، نه آنكه بخواهند اصل اقتضاء را اثبات كنند .

و پرواضح است كه جواب يادشده صرفا در فرض دوّم صحيح بوده نه بنا بر تقدير اوّل .

پس تحقيق آنست كه در مقام جواب بين دو احتمال ترديد قائل شده و بنا بر احتمال اوّل استدلال را پذيرفته منتهى استلزام را كه در كلام ايشان هست بر تضمّن حمل كنيم و بنا بر احتمال دوّم استدلال ايشان را به آنچه ذكر شد ردّ نمائيم .

تفصيل

تفصيل

حاصل فرموده مرحوم مصنّف آنست كه :

قبلا در بيان محلّ نزاع گفته شد نزاع در مبحث ضدّ به دو معنا وجود دارد :

الف : در اثبات اصل اقتضاء و عدم آن .

ب : پس از اثبات اقتضاء در اينكه آيا امر به شىء عين نهى از ضدّ بوده يا مستلزم آن مىباشد .