تفصيل الفصول في شرح معالم الأصول (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٣٩١

توضيح

« شأن » است .

قوله : طلب لترك ضدّه : ضمير در « ضدّه » به « الشّيء » راجع است .

قوله : انّه طلب لفعل ضدّ ضدّه : ضمير در « انّه » به امر بالشّيء راجع بوده و ضمير در « ضدّه » به فعل راجع است .

قوله : الّذى هو نفس المأمور به : الّذى صفت است براى « فعل ضدّ ضدّه » .

قوله : لرجوعه الى تسمية فعل المأمور به : ضمير در « لرجوعه » به « النّزاع » عود مىكند .

قوله : تركا لضدّه : ضمير در « لضدّه » به مأمور به راجع است .

قوله : و تسمية طلبه نهيا عنه : ضمير در « طلبه » به مأمور به و در « عنه » به ضدّ راجع است .

قوله : و طريق ثبوته : يعنى ثبوت تسميه .

قوله : و لم يثبت : ضمير در « لم يثبت » به نقل راجع است .

قوله : و لو ثبت فمحصّله : ضمير در « ثبت » به نقل و در « محصّله » به ثبوت عود مىكند .

قوله : كالا حجيّة : يعنى لغز و معمّا .

قوله : و مثله لا يليق ان يدوّن فى الكتب العمليّة : ضمير در « مثله » به احجيّة راجع است .

قوله : انّه طلب للكفّ عن ضدّه : ضمير در « انّه » به امر به شىء و در « ضدّه » به مأمور به راجع است .

قوله : ما زعموا انّه لازم للخلافين : ضمير در « انّه » به ماء موصوله عود مىكند .

قوله : و هو اجتماع كلّ مع ضدّ الآخر : ضمير « هو » به لازم الخلافين راجع است .

قوله : فيستحيل فيهما ذلك : ضمير در « فيهما » به متلازمين راجع بوده و