تفصيل الفصول في شرح معالم الأصول (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٣١١

دليل چهارم

متن :

الرّابع قوله تعالى :

وَ سارِعُوا إِلى مَغْفِرَةٍ مِنْ رَبِّكُمْ .

فانّ المراد « بالمغفرة » سببها و هو فعل المأمور به لا حقيقتها ، لانّها فعل اللّه سبحانه ، فيستحيل مسارعة العبد اليها و حينئذ فيجب المسارعة الى فعل المأمور به .

و قوله تعالى :

فَاسْتَبِقُوا الْخَيْراتِ . *

فانّ فعل المأمور به من الخيرات ، فيجب الاستباق اليه و انّما يتحقّق المسارعة و الاستباق بان يفعل بالفور .

ترجمه :

دليل چهارم

دليل چهارم

فرموده حقتعالى كه مىفرماين :

وَ سارِعُوا إِلى مَغْفِرَةٍ مِنْ رَبِّكُمْ .

يعنى بشتابيد به سبب مغفرت و آمرزش از پروردگارتان .

پس مراد به « مغفرت » سبب و موجب آن است كه عبارت از فعل مأمور به باشد نه ماهيّت و حقيقت آن زيرا حقيقت مغفرت فعل بارىتعالى است ، لذا مسارعت بنده به آن غير ممكن است و در اين هنگام معناى آيه چنين مىشود واجب است كه به اتيان مأمور به عجله كنيد و آن را فورا بجاى آوريد .

و نيز فرموده ديگر حقتعالى كه مىفرمايد :

فَاسْتَبِقُوا الْخَيْراتِ : * يعنى به انجام اعمال خير شتاب كنيد .

پس متعلّق امر قطعا از مصاديق خير است در نتيجه سبقت به آن واجب و لازم مىباشد .

البتّه در صورتى مسارعت و استباق صادق و تحقّق مىيابند كه فعل را