تفصيل الفصول في شرح معالم الأصول (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٢٥

وجه تناسب بين آيات مذكوره در صدر سوره

تو در ابتداء امر در چنين درجه پست و دونى بودى سپس در آخر امر به اين مرتبه شريفه نفيسه يعنى مقام علم و دانش نائل گرديدى .

متن : الثّانى : قوله تعالى :

الَّذِي خَلَقَ سَبْعَ سَماواتٍ وَ مِنَ الْأَرْضِ مِثْلَهُنَّ ، يَتَنَزَّلُ الْأَمْرُ بَيْنَهُنَّ لِتَعْلَمُوا الآية :

فانّه سبحانه جعل العلم علّة لخلق العالم العلوىّ و السّفلى طرّا و كفى بذلك جلالة و فخرا .

ترجمه : آيه دوّم فرموده حقتعالى است كه مىفرمايد :

الَّذِي خَلَقَ سَبْعَ سَماواتٍ * الخ :

او كسى است كه آسمانهاى هفت‌گانه را خلق نمود و از زمين مانند آنها را آفريد ، نازل مىشود فرمان الهى به پيغمبر و به وصىّ او صلوات اللّه عليه ميان آسمانها و زمين‌ها تا بدانيد حقتعالى بر هر چيز قادر و توانا است .

« سوره طلاق آيه 12 »

در اين آيه شريفه حقتعالى علم را علّت براى خلقت و آفرينش عالم علوى و سفلى قرار داده و تمام مجموعه آفرينش را معلول آن قرار داده است و همين مقدار در قدر و منزلت علم و عالم كفايت مىكند .

متن : الثّالث : قوله سبحانه :

وَ مَنْ يُؤْتَ الْحِكْمَةَ فَقَدْ أُوتِيَ خَيْراً كَثِيراً .

فسّرت الحكمة بما يرجع الى العلم .

ترجمه : آيه سوّم فرموده خداوند سبحان است كه مىفرمايد :

وَ مَنْ يُؤْتَ الْحِكْمَةَ الخ .

كسى كه حكمت به او داده شده باشد پس به او خير بسيار عنايت