تفصيل الفصول في شرح معالم الأصول (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٢٤٥
دليل كسانى كه صيغه « افعل » را براى قدر مشترك مىدانند
ترجمه :
تحقيق مصنّف در جواب از استدلال دوّم
تحقيق مصنّف در جواب از استدلال دوّم
مرحوم مصنّف مىفرماين :
تحقيق و تفحّص در كلمات اهل لغت حاكم است به اينكه نقل مذكور ثابت نبوده و احدى از لغويّون چنين نگفتهاند بلكه برخى از ايشان بطور صريح اين نقل را تخطئه نمودهاند .
قوله : بعدم صحّته : يعنى صحّة النّقل .
متن : حجّة القائلين بانّه للقدر المشترك :
انّ الصّيغة استعملت تارة فى الوجوب كقوله تعالى : أَقِيمُوا الصَّلاةَ . *
و اخرى فى النّدب كقوله تعالى : فَكاتِبُوهُمْ .
فان كانت موضوعة لكلّ منهما ، لزم الاشتراك او لاحدهما فقط لزم المجاز ، فيكون حقيقة فى القدر المشترك بينهما و هو طلب الفعل دفعا للاشتراك و المجاز .
ترجمه :
دليل كسانى كه صيغه « افعل » را براى قدر مشترك مىدانند
دليل كسانى كه صيغه « افعل » را براى قدر مشترك مىدانند
ايشان براى اين مدّعا فرمودهاند :
صيغه گاهى در وجوب استعمال شده نظير فرموده حقتعالى : أَقِيمُوا الصَّلاةَ . *
و زمانى در ندب به كار مىرود همچون فرموده ديگر حضرتش :
فَكاتِبُوهُمْ .
حال اگر صيغه براى هركدام جداگانه وضع شده باشد اشتراك لازم مىآيد و درصورتىكه براى يك كدام قرار داده شده باشد مستلزم مجاز است ،