تفصيل الفصول في شرح معالم الأصول (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٢٣٤

اعتراض بر دليل چهارم

فانّه سبحانه ذمّهم على مخالفتهم الامر و لو لا انّه للوجوب لم يتوجّه الذّمّ .

و قد اعترض : اوّلا :

بمنع كون الذّمّ على ترك المأمور به بل على تكذيب الرّسل فى التّبليغ بدليل قوله تعالى : فَوَيْلٌ يَوْمَئِذٍ لِلْمُكَذِّبِينَ . *

و ثانيا :

بانّ الصّيغة تفيد الوجوب عند انضمام القرينة اليها اجماعا ، فلعلّ الامر بالرّكوع كان مقترنا بما يقتضى كونه للوجوب .

ترجمه :

دليل چهارم

دليل چهارم

مرحوم مصنّف مىفرماين :

دليل چهارم ما فرموده حقتعالى است كه مىفرمايد :

وَ إِذا قِيلَ لَهُمُ ارْكَعُوا لا يَرْكَعُونَ .

يعنى و زمانى كه به ايشان گفته شود ركوع كنيد ، ركوع نمىكنند .

در اين آيه شريفه خداوند متعال تاركين ركوع را بر مخالفتشان ملامت و مذمّت مىفرمايد درحالىكه اگر امر براى وجوب نمىبود سرزنشى به ايشان متوجّه نمىشد .

اعتراض بر دليل چهارم

اعتراض بر دليل چهارم

بر استدلال چهارم دو اعتراض شده است :

الف : قبول نداريم كه مذمّت و ملامت بر ترك مأمور به بوده تا مثبت مدّعاى شما باشد بلكه سرزنش مزبور بر اين بوده كه تاركين رسل و فرستادگان را براى تبليغ تكذيب نموده بودند و دليل ما بر اين معنا فرموده حقتعالى است كه بعدا فرموده : فَوَيْلٌ يَوْمَئِذٍ لِلْمُكَذِّبِينَ * « واى بر تكذيب‌كنندگان » .