تفصيل الفصول في شرح معالم الأصول (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٢١٣

تفصيل

چه آنكه مقصود از آن امر بوده اگرچه بر وزن « افعل » نباشد اعم از آنكه به صيغه امر حاضر بوده يا امر غائب باشد .

و مراد از « ما فى معناها » كلماتى است كه به معناى امر هستند اگرچه اصطلاحا امر نباشند همچون اسم فعل امر يا خبر بداعى امر نظير :

كُتِبَ عَلَيْكُمُ الصِّيامُ كَما كُتِبَ عَلَى الَّذِينَ مِنْ قَبْلِكُمْ .

قوله : على الاقوى : اين رأى مختار مرحوم مصنّف است .

قوله : وفاقا لجمهور الاصوليّين : مقصود از « جمهور » مشهور مىباشد .

قوله : قال قوم انّها حقيقة فى النّدب فقط : ضمير در « انّها » به صيغه افعل راجع است .

قوله : فى الطّلب و هو القدر المشترك : مقصود از قدر مشترك ، مشترك معنوى است و حاصل آنكه :

صيغه افعل براى يك معناى جامع و عامّى وضع شده و آن عبارتست از « طلب » كه قدر مشترك بين وجوب و ندب است .

قوله : انّها مشتركة بين الوجوب و النّدب الخ : ضمير در « انّها » به صيغه افعل عود مىكند .

قوله : اشتراكا لفظيّا : يعنى يك‌بار علىحدّه براى وجوب و بار ديگر بطور مستقلّ براى ندب وضع شده است .

قوله : فهى حقيقة فى الوجوب فقط : ضمير « هى » به صيغه افعل راجع است .

قوله : و توقّف فى ذلك قوم : مشاراليه « ذلك » موضوع له صيغه افعل مىباشد .

مؤلّف گويد :

در اينكه مرحوم مصنّف توقّف و عدم رأى اين گروه را در زمره آراء و اقوال شمرد تسامح مىباشد چه آنكه توقّف به معناى عدم رأى و نظر پس چطور