تفصيل الفصول في شرح معالم الأصول (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ١٧٥
جواب از اين استدلال
قوله : تسمية ذلك استعمالا له فى مفهوميه : مشاراليه « ذلك » استعمال لفظ مشترك در نفس مدلولين بوده و ضمير در « له » به لفظ مشترك راجع است .
قوله : و ذلك قليل الجدوى : مشاراليه « ذلك » نزاع و بحث در تسميه مىباشد و كلمه « جدوى » به معناى بهره و نصيب مىباشد .
متن : و احتجّ من خصّ المنع بالمفرد :
بانّ التّثنية و الجمع متعدّد ان فى التّقدير فجاز تعدّد مدلوليهما بخلاف المفرد .
و اجيب عنه :
بانّ التّثنية و الجمع انّما يفيدان تعدّد المعنى المستفاد من المفرد ، فان افاد المفرد التّعدّد افاداه و الّا فلا .
ترجمه :
استدلال قائلين باختصاص منع به مفرد
استدلال قائلين باختصاص منع به مفرد
كسانى كه منع از استعمال مشترك در بيش از يك معنا را به لفظ مفرد اختصاص دادهاند اينطور استدلال كردهاند :
تثنيه و جمع در تقدير متعدّد مىباشند لذا ممكنست مدلول اين دو نيز متعدّد باشد بخلاف مفرد كه معنايش غير متعدّد بوده ازاينرو بيش از يك معنا از آن نمىتوان اراده كرد .
جواب از اين استدلال
جواب از اين استدلال
از اين استدلال چنين جواب داده شده :
تثنيه و جمع مفيد تعدّد همان معنائى بوده كه از مفردشان استفاده مىگردد ، پس اگر مفرد مفيد تعدّد باشد اين دو نيز دلالت بر متعدّد نموده و در