تفصيل الفصول في شرح معالم الأصول (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ١٤٤

تفصيل

قوله : و عن الثّانى : ( 1 ) ( 1 ) - يعنى جواب از استدلال دوّم منكرين .

قوله : من كونها غير عربيّة : ( 2 ) ( 2 ) - ضمير در « كونها » به الفاظ مذكوره راجع است .

قوله : كيف : يعنى چگونه غير عربى باشند .

قوله : و قد جعلها الشّارع : كلمه « واو » حاليه بوده و ضمير مفعولى مؤنّث در « جعلها » به الفاظ مذكور راجع است .

قوله : فى تلك المعانى : مقصود معانى شرعى است .

قوله : مجازات لغويّة فى المعنى اللّغوى : مقصود اينست كه الفاظ مذكور با معناى شرعى كه دارند نسبت به معناى لغوى مجاز لغوى محسوب مىشوند و بدين ترتيب از عربى بودن خارج نيستند .

قوله : فانّ المجازات الحادثة : اين جمله علّت است براى منع از غير عربى بودن الفاظ مذكور .

قوله : و ان لم يصرّح العرب بآحادها : مقصود از « العرب » واضع لغت عرب مىباشد و ضمير در « آحادها » به مجازات راجع است و كلمه « آحاد » به معناى مصاديق و افراد مجاز مىباشد .

قوله : لدلالة الاستقراء على تجويزهم نوعها : ضمير در « تجويزهم » به عرب عود مىكند و ضمير در « نوعها » به مجازات راجع مىباشد و اين جمله علّت است براى « فانّ المجازات الحادثة عربيّة » .

قوله : و مع التّنزّل : يعنى قبول كنيم كه اين الفاظ غير عربى است .

متن :

فان قيل يصدق على كلّ سورة و آية انّها بعض القرآن و بعض الشّيء لا يصدق عليه انّه نفس ذلك الشّيء .