تفصيل الفصول في شرح معالم الأصول (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ١٣٥

دليل دوّم

مثله .

بيان الملازمة :

انّ اختصاص الالفاظ باللّغات انّما هو بحسب دلالتها بالوضع فيها و العرب لم يضعوها ، لانّه المفروض ، فلا تكون عربيّة .

امّا بطلان اللّازم :

فلانّه يلزم ان لا يكون القرآن عربيّا ، لاشتماله عليها ، و ما بعضه خاصّة عربىّ لا يكون عربيّا كلّه و قد قال اللّه سبحانه : إِنَّا أَنْزَلْناهُ قُرْآناً عَرَبِيًّا .

ترجمه :

دليل دوّم

دليل دوّم

اگر الفاظ مذكوره حقائق شرعيّه باشند لازمه‌اش اينست كه آنها را غير عربى بدانيم درحالىكه اين لازم باطل بوده پس ملزومش نيز باطل است .

بيان ملازمه :

بيان ملازمه آنست كه : اختصاص الفاظ به لغات صرفا به ملاحظه اينست كه دلالت آنها بر معانى مستند به وضع آنها در آن لغات مىباشد و چون عرب اين الفاظ را در معانى شرعى وضع نكرده و فرض كلام چنين مىباشد لاجرم نبايد الفاظ مزبور عربى باشند .

بطلان لازم :

و امّا بطلان لازم و اينكه غير عربى بودن صحيح نيست به جهت آنست كه لازم مىآيد قرآن مجيد عربى نباشد زيرا قرآن مشتمل بر چنين الفاظى هست و بديهى است كلامى كه برخى از كلماتش عربى و بعضى ديگر غير عربى باشد مجموعش عربى نمىباشد و نمىتوان آن را عربى دانست درحالىكه خداوند سبحان در قرآن شريفش از آن به عربى بودن ياد كرده و فرموده است : ما قرآن را عربى نازل نموديم .