تفسير و شرح صحيفه سجاديه (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٤٠٩

تحبيب ايمان

محبوب مسلمانان كند و بندگان عزيز خود را از اين فيض بزرگ برخوردار سازد . از جملهء مباركهء :

وَزَيَّنَهُ فى قُلُوبِكُمْ » « 1 »

و آن را در دل‌هايتان بياراست .

استفاده مىشود كه مقرّ ايمان ، قلب است و ايمان از صفات جوانح است .

صفات قلبى ، علل براى صدور افعال خارجى و صفات جوارحى است . در جملهء :

وَكَرَّهَ إِلَيْكُمُ الْكُفْرَ وَالْفُسُوقَ وَالْعِصْيَانَ » « 2 »

و كفر و بدكارى و نافرمانى را ناخوشايند شما ساخت .

كفر و فسوق و عصيان را در مقابل ايمان قرار داده است . يكى از طرق تعريف ، دانستن مقابل‌هاى معرَّف است و از اين تقابل مىتوان راهى به حقيقتِ ايمان ، پيدا كرد .

كفرْ انكار خدا و رسول است ، پس ايمان اعتقاد به خدا و رسول است . فسوقْ پرده درى است ، پس ايمان صفتى است قلبى و اعتقادى كه مردم با ايمان را از پرده درى و هتك نواميس متنفّر ساخته و جلوگيرى مىكند . عصيانْ گناه ونافرمانى است ، پس ايمان عقيده‌اى است كه نمىگذارد از مردم باايمان تمرّد و نافرمانى حق صادر شود ؛ زيرا از آن بيزار و متنفّرند .

با اين بيان تاحدّى مىتوان به اندازهء لطف حق كه ايمان را محبوب مسلمانان قرار داده پى برد ؛ زيرا ايمان راه نجات از پليدىها و زشتىها و راه دخول در سعادت و خوشبختىهاست .

( 1 ) - حجرات ( 49 ) : 7 . ( 2 ) - حجرات ( 49 ) : 7 .