تفسير و شرح صحيفه سجاديه (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٤٠٦

اخلاص در روايات

طُوبى لِمَنْ أخْلَصَ لِلَّه عَمَلَهُ وَ عِلْمَهُ وَ حُبَّهُ وَبُغْضَهُ وَأَخْذَهُ وَتَرْكَهُ وَكَلامَهُ وَصَمْتَهُ و فِعْلَهُ وَقَوْلَهُ . « 1 »

خوشا به حال كسى كه عمل و دانش و دوستى و دشمنى و گرفتن و رها كردن و سخن و سكوت و فعل و قولش را براى خدا خالص كند .

امام صادق عليه السلام فرمود :

إنَّ رَبَّكُمْ لَرَحيمٌ يَشْكُرُ الْقَليلَ ، إنَّ الْعَبْدَ لَيُصَلِّى الرَّكْعَتَيْنِ يُريدُ بِها وَجْهَ اللَّهِ فَيُدْخِلُهُ اللَّهُ بِهِ الْجَنَّةَ . « 2 »

پروردگار شما مهربان است ، عمل كم را تقدير مىكند ، هر آينه عبد دو ركعت نماز محض خدا بجا مىآورد ، خداوند به سبب آن نماز او را وارد بهشت مىكند .

امام رضا عليه السلام از پدرانش از رسول خدا صلى الله عليه و آله نقل مىكند :

ما أخْلَصَ عَبْدٌ لِلَّهِ عَزَّوَجَلَّ أرْبَعينَ صَباحاً إلّاجَرَتْ يَنابيعُ الْحِكْمَةِ مِنْ قَلْبِهِ عَلى لِسانِهِ . « 3 »

عبدى كه چهل روز براى خدا خالص شود ، چشمه‌هاى حكمت از قلبش به زبانش جارى مىشود .

امام عسگرى عليه السلام مىفرمايد :

اگر تمام دنيا را لقمه‌اى كنم و در دهان بنده‌اى خالص بگذارم گوئى در حقّ او تقصير كرده‌ام ، و اگر كافر را از آن منع كنم تا از گرسنگى و تشنگى به مرگ برسد سپس شربتى از آب به او بنوشانم انگار به اسراف در نعمت حق برخاسته‌ام .

( 1 ) بحار الأنوار : 67 / 244 ، باب 54 ، حديث 16 ؛ المحاسن : 1 / 253 ، باب 30 ، حديث 276 . ( 2 ) بحار الأنوار : 67 / 242 ، باب 54 ، حديث 10 ؛ عيون أخبار الرضا عليه السلام : 2 / 69 ، باب 31 ، حديث 321 . ( 3 ) بحار الأنوار : 67 / 245 ، باب 54 ، ذيل حديث 19 ؛ مستدرك الوسائل : 16 / 253 ، باب 27 ، حديث 19774 .