تفسير و شرح صحيفه سجاديه (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٢٨٣
حكايتى از استاد الهى قمشه‌اى
وَمَن يُبَدِّلْ نِعْمَةَ اللّهِ مِن بَعْدِ مَا جَاءَتْهُ فَإِنَّ اللّهَ شَدِيدُ الْعِقَابِ » « 1 »
و هركس نعمتِ [ هدايت ] خدا را پس از آن كه به او رسيد ، تبديل [ به كفر ] كند ، [ بداند ] كه يقيناً خدا سخت كيفر است .
شما به انبياى الهى و اولياى حقّ و ائمّهء طاهرين و صالحان و عابدان و عاشقان و عارفان بنگريد كه گاهى مانند نوح نزديك به هزار سال در دنيا زندگى كردند ولى ذرّه‌اى از يك نعمت را بى جا مصرف نكردند !
شما به سليمان صاحب مقام و صاحب مال ، به يوسف صاحب ملك و دارندهء علم و خزانهء مصر ، به ابراهيم بزرگ كه صاحب گوسپندان بود ، به اميرالمؤمنين عليه السلام كه صاحب حكومت و زراعت بود ، به ديگران كه صاحب علم و آبرو بودند بنگريد ، ببينيد نعمت را چگونه قدردانى كردند و كجا مصرف نمودند و خلق خدا در جنب آنان چه سودها بردند ! !
حكايتى از استاد الهى قمشه‌اى
حكايتى از استاد الهى قمشه‌اى
خداوند رحمت كند استاد بزرگ و عارفم مرحوم الهى قشمه‌اى را ، مىفرمودند :
تمام دواوين شعرا فداى چهار ديوان :
حافظ - سعدى - مثنوى - بابا طاهر !
و همهء ديوان بابا طاهر فداى اين يك رباعى :
خوشا آنان كه اللَّه يارشان بى * به حمد و قل هو اللَّه كارشان بى
خوشا آنان كه دائم در نمازند * بهشت جاودان بازارشان بى
( بابا طاهر )
( 1 ) - بقره ( 2 ) : 211 .