تفسير و شرح صحيفه سجاديه (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٢٧٨

جاهاى صرف وقت در روايات

دارِالْخُلُودِ ، و التَّزَوُّدَ لِسُكْنى الْقُبُورِ ، و التَّأَهُّبَ لِيَوْمِ النُّشُورِ . « 1 »

اى مردم ! قبل از آمدن مرگ از تمام معاصى خود بازگشته و توبه نماييد ، و قبل از اين كه گرفتار شويد و آزادى از شما سلب شود به سوى اعمال صالحه سرعت كنيد ، بين خود و خداى خود را اصلاح نماييد تا هماى سعادت را در آغوش بگيريد ، زياد صدقه بدهيد تا روزى داده شويد ، امر به معروف كنيد تا از بلاهاى اجتماعى مصون بمانيد ، نهى از منكر نماييد تا يارى داده شويد . زرنگ‌ترين و هوشمندترين شما كسى است كه زياد ياد مرگ كند و با احتياطترين شما كسى است كه استعداد بهترى براى مرگ داشته باشد . بدانيد كه چهار چيز علامت عقل است : خالى بودن دل از رابطه با سراى غرور ، عشق به جهان ابدى ، توشه‌گيرى براى برزخ و آمادگى براى روز محشر .

اين قسمت را با قطعه شعرى از عارف بزرگ حكيم سنايى به پايان مىبرم :

در دل آن را كه روشنايى نيست * در خراباتش آشنايى نيست

در خرابات خود به هيچ سبيل * موضع مردم مُرايى نيست

پسرا خيز و جام باده بيار * كه مرا برگ پارسايى نيست

جرعهء مى به جان و دل بخرم * پيش كس مى بدين روايى نيست

مى خور و علم قيل و قال مگوى * واىِ تو كاين سخن ملايى نيست

تو مخوانم سنايى اى غافل * كين سخنها به خود نمايى نيست

( سنايى غزنوى )

( 1 ) - بحار الأنوار : 74 / 178 ، باب 7 ؛ اعلام الدين : 333 ؛ كلمة الرسول الأعظم : 127 .