تفسير و شرح صحيفه سجاديه (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٢١
پيشگفتار
مىزنم اگر توفيق رفيقم كنى آن را به پايان مىبرم ، اگر به خود واگذاريم از اين نعمت عظيم محروم گردم .
قَوِّ عَلى خِدْمَتِكَ جَوارِحى و اشْدُدْ عَلَى الْعَزيمَةِ جَوانِحى . « 1 »
اعضا و جوارحم را براى خدمتت نيرو ده و نيروهاى درونيم را بر تصميم جدّى توان بخش .
آرى ، اين همه از محبّت توست و ظهور هر حقيقتى معلول عنايت و كرم توست .
اگر برق عشق خود به قلب نمىانداختى كسى به فكر كار مثبتى نمىافتاد و اگر جرقّهء لطف در بوتهء دل نمىگداختى كسى از پى معرفت و تعليم آن به ديگران نمىرفت .
آرى ، تمام حقايق و واقعيّت‌ها به هر صورت و كيفيّتى كه هست در پرتو فضل توست و هيچ عقلى ، اين معنا را در هيچ دوره‌اى از ادوار حيات ، منكر نبوده است .
فقير : حسين انصاريان
( 1 ) - مصباح المتهجّد : 849 ؛ المصباح ، كفعمى : 559 ، دعاى كميل .