تفسير و شرح صحيفه سجاديه (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ١٣٦

علم باطن

به درك لذّت آن حقايق رسيده و با چشم دل به تماشاى جمال موفّق شده است . در اين وقت است كه قرآن و روايات و معارف را آن چنان كه بايد مىفهمد و مصاديق آيات و روايات و معارف را آن طور كه بايد مىبيند و به عين اليقينى كه مطلوب همهء عاشقان و عارفان بوده ، مىرسد .

در آخر اين مقال دست نياز به درگاه بى نياز برداشته و به پيشگاه مقدّسش مناجات عرفى را زمزمه مىكنم :

اى تو به آمرزش و آلوده ما * وى تو به غم خوارى و آسوده ما

رحمت تو كعبهء طاعت نواز * عدل تو مشّاطهء عصيان طراز

لطف تو دلّالِ متاع گناه * حلم تو بنشانده غضب را پناه

منفعليم از عمل ناسزا * گر همه نيك است بپوشان ز ما

عرفى از اين نغمه زنى شرم دار * عهد طلب بشكن و دل گرم‌دار

مصلحت كار چه دانيم ما * بذر تمنّا چه فشانيم ما

( عرفى شيرازى )