توضيح المباني في شرح مختصر المعاني (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٨

حمد و شكرو نسبت بين آنها

3 - مقصود از كلمه [ مورد ] چيزى است كه حمد و شكر از آن خارج مىشوند و بواسطه‌اش صادر گشته و در خارج تحقّق مىيابند همچون :

زبان و قلب و جوارح .

و منظور از كلمه [ متعلّق ] امرى است كه هركدام از ايندو در قبال آن واقع مىشوند .

قوله : على قصد التّعظيم : كلمه [ على قصد ] جار و مجرور بوده و متعلق است به [ الثّناء ] .

قوله : سواء تعلّق بالنّعمة او بغيرها : ضمير در [ تعلّق ] به ثناء راجع بوده و در [ غيرها ] به نعمت عود مىكند .

قوله : فعل ينبئ : كلمه [ ينبئ ] به معناى خبر ميدهد مىباشد

قوله : عن تعظيم المنعم : كلمه [ منعم ] بكسر عين دهنده نعمت را گويند .

قوله : لكونه منعما : ضمير در [ لكونه ] به [ المنعم ] راجعست .

قوله : سواء كا بالّلسان : ضمير در [ كان ] بفعل راجعست .

قوله : او بالجنان : يعنى [ قلب و دل ] .

قوله : او بالاركان : مقصود اعضاء و جوارح است .

قوله : و متعلّقه يكون النعمة و غيرها : ضمير در [ متعلّقه ] به حمد راجع است و در [ غيرها ] به [ نعمت ] .

قوله : و مورده يكون الّلسان و غيره : ضمير در [ مورده ] به شكر و در [ غيره ] به لسان عود مىكند .

قوله : و اخصّ منه باعتبار المورد : ضمير در [ منه ] به شكر راجعست .