توضيح المباني في شرح مختصر المعاني (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٦٠

اقسام مقدمه

شأن بوده و در [ ايرادها ] به مقدمه عود مىكند .

قوله : تنوينها للتعظيم الخ : ضمير در [ تنوينها ] به مقدّمه عود مىكند .

قوله : المتقدمة منها : ضمير در [ منها ] به جماعت راجعست

قوله : لما يتوقّف عليه الشّروع فى مسائله : ضمير در [ عليه ] به ماء موصوله و در [ مسائله ] به [ العلم ] راجعست .

قوله : لارتباط له بها : ضمير در [ له ] به المقصود و در [ بها ] به طائفة راجع است .

قوله : و انتفاع بها فيه : ضمير در [ بها ] به طائفه و در [ فيه ] به [ المقصود ] عود مىكند .

قوله : و هى هنا : ضمير [ هى ] به مقدمه راجعست .

قوله : و انحصار علم البلاغة : معطوف است بر معنى الفصاحة و مقصود از علم بلاغت علمى است كه به آن تعلّق دارد و آن معانى و بيان است .

قوله : و ما يلائم ذلك : معطوفست بر معنى الفصاحة و مشاراليه [ ذلك ] معناى فصاحت و بلاغت است .

متن : الفصاحة يوصف بها المفرد و الكلام و المتكلّم :

شرح عربى الفصاحة و هى فى الاصل تنبئ عن الظهور و الابانة .

يوصف بها المفرد مثل كلمة فصيحة و الكلام مثل كلام فصيح و قصيدة فصيحة .

قيل : المراد بالكلام ما ليس بكلمة ليعمّ المركّب الاسنادى و غيره فانّه قد يكون بيت من القصيدة غير مشتمل على اسناد يصح