توضيح المباني في شرح مختصر المعاني (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٤٢١

معرف باضافه مسنداليه

يك نوع پرده‌اى است ) .

ج : براى تعظيم يا تحقير مانند قول :

له حاجب فى كل امر يشينه الخ .

د : براى تكثير مانند قول ايشان : انّ له لابلا و انّ له لغنما ( براى او شتران زياد و گوسفندان فراوانى است ) .

ه : براى تقليل مانند : [ رضوان من اللّه اكبر ] ( اندكى رضايت حق تعالى بزرگ مىباشد ) .

شارح گويد :

ضمير در [ تنكيره ] بمسنداليه راجعست و مقصود از [ فاللافراد ] بفتح همزه اينست كه به جهت قصد نمودن بفردى كه اسم جنس بر او واقع مىشود و مراد از [ النّوعيّة ] اينست كه قصد به نوع اسم جنس مى باشد ، آنگاه در ذيل آيه [ و على ابصارهم الخ ] مىگويد :

مقصود از [ غشاوة ] نوعى از اغطيه و پرده‌ها مىباشد و آن غطاء و پرده عدم بصيرت در آيات اللّه تعالى است و در مفتاح است كه تنكير در [ غشاوة ] به منظور تعظيم مىباشد .

و در ذيل بيت مىگويد :

كلمه [ حاجب ] يعنى مانع عظيم و [ يشينه ] يعنى يعيبه و [ حاجب ] در مصراع بعدى يعنى مانع حقير .

سپس مىگويد :

فرق بين تعظيم و تكثير آنست كه تعظيم بحسب ارتفاع شأن و علوّ طبقه بوده ولى تكثير بملاحظه كميّات و مقادير است ، چه حقيقتا مانند آنچه در [ ابل ] است و يا تقديرا نظير آنچه در [ رضوان ] مىباشد