توضيح المباني في شرح مختصر المعاني (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٣٨٤

فائده ادبى

بالاوصاف المذكورة .

ترجمه

مصنّف گويد :

ز : وقتى مسنداليه را به صورت اسم اشاره آورده و مشاراليهش را بدنبال اوصافى قرار مىدهند قصدشان تنبيه است بر اينكه مشاراليه به آنچه از اوصاف بعدى است شايسته و سزاوار مىباشد مانند آيه شريفه : [ اولئك على هدى من ربّهم ] الخ .

شارح بدنبال [ للتنبيه ] گويد :

تقدير عبارت چنين است : تعريف المسند اليه بالاشارة للتنبيه و سپس بدنبال [ عند تعقيب المشار اليه باوصاف ] گويد :

يعنى وقتى اوصافى را عقب مشاراليه قرار مىدهند چه آن‌كه [ عقّبه فلان ] را وقتى استعمال مىكنند كه فلانى بدنبالش بيايد ، پس اين فعل متعدى بيك مفعول است سپس بوسيله باء آن را بمفعول دوّم متعدى نموده‌اند چنانچه مىگوئى : عقبته بالشئ ، يعنى قرار دادى شئ را بدنبالش .

بنابراين با بيانى كه گذشت فساد مقاله‌اى كه در اينجا نقل شده ظاهر مىگردد چه آنكه برخى گفته‌اند : معناى عبارت متن اين استكه قرار دهى اسم اشاره را بعد از اوصافى ، سپس در دنبال [ على انّه ] مىنويسد :

جار و مجرور متعلّق است به [ التنبيه ] و تقدير عبارت چنينست :

للتّنبيه على انّ المشار اليه الخ .

و ضمير در [ بعده ] باسم اشاره راجع بوده و كلمه [ من اجلها ] جار و مجرور متعلّق است به [ جدير ] و تقدير معنا چنين مىشود :