تفسير كابلى (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٥٨٢

سورة النّساء

بنابر پرستش گوساله كافر شدند ؛ باز توبه كردند و مؤمن شدند ؛ باز از حضرت مسيح ( ع ) انكار كرده كافر گرديدند ؛ پس از آن از رسالت حضرت رسول اللّه ( ص ) منكر شدند ، و در كفر خويش افزودند .

بَشِّرِ الْمُنافِقِينَ بِأَنَّ لَهُمْ عَذاباً أَلِيماً ( 138 ) الَّذِينَ يَتَّخِذُونَ الْكافِرِينَ أَوْلِياءَ مِنْ دُونِ الْمُؤْمِنِينَ أَ يَبْتَغُونَ عِنْدَهُمُ الْعِزَّةَ فَإِنَّ الْعِزَّةَ لِلَّهِ جَمِيعاً ( 139 )

مژده ده منافقان را به اينكه مر ايشانراست عذاب دردناك .

آنان كه مىگيرند كافران را دوست غير از مسلمانان ، آيا مىطلبند نزدشان عزّت را ؟ پس هر آئينه تمام عزّت‌ها نزد خداست .

تفسير : منافقان كه مسلمانان را گذاشته كافران را به دوستى مىگزينند ، براى آنها عذاب شديد است ؛

و اين پندار آنها كه صحبت كفّار را مايهء عزّت دنيا مىشمارند ، بكلّى غلط است ؛ عزّت از جانب خداوند است ؛ هركه وى را فرمان برد ، عزيز گردد . خلاصه ، اينها در اين جهان و آن جهان ذليل و خوار مىباشند .

وَ قَدْ نَزَّلَ عَلَيْكُمْ فِي الْكِتابِ أَنْ إِذا سَمِعْتُمْ آياتِ اللَّهِ يُكْفَرُ بِها وَ يُسْتَهْزَأُ بِها فَلا تَقْعُدُوا مَعَهُمْ

و به تحقيق فرو فرستاد بر شما ( حكم را ) در كتاب كه هرگاه بشنويد آيت‌هاى خدا را كه انكار مىشود به آن و استهزا مىشود به آن ، پس منشينيد با ايشان ،