تفسير كابلى (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٥٨١

سورة النّساء

أَنْزَلَ مِنْ قَبْلُ وَ مَنْ يَكْفُرْ بِاللَّهِ وَ مَلائِكَتِهِ وَ كُتُبِهِ وَ رُسُلِهِ وَ الْيَوْمِ الْآخِرِ فَقَدْ ضَلَّ ضَلالًا بَعِيداً ( 136 )

پيش فرستاده ؛ و هركه يقين نكند به خدا و فرشتگانش ، و كتابهايش و پيغمبرانش ، و به روز قيامت ؛ پس به تحقيق گمراه شده به گمراهى دور .

تفسير : هركه اسلام را مىپذيرد ، به وى لازم است كه تمام احكام الهى ( ج ) را از تهء دل يقين كند ؛ كسىكه از ارشادات حضرت او يكى را هم نپذيرد ، مسلمان نيست ! تنها مظاهره « 1 » و گفتار اعتبار ندارد .

إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا ثُمَّ كَفَرُوا ثُمَّ آمَنُوا ثُمَّ كَفَرُوا ثُمَّ ازْدادُوا كُفْراً لَمْ يَكُنِ اللَّهُ لِيَغْفِرَ لَهُمْ وَ لا لِيَهْدِيَهُمْ سَبِيلًا ( 137 )

هر آئينه كسانىكه ايمان آوردند ، باز كافر شدند ، باز ايمان آوردند ، باز كافر شدند ، باز ، افزودند كفر را ، هرگز خدا نمىآمرزد ايشان را ، و هرگز ننمايد ايشان را راهى .

تفسير : در ظاهر مسلمان و در دل مذبذب ماندند ، و عاقبت بدون يقين كردن مردند . اينها راه رستگارى را نمىيابند و كافرند ؛ از مسلمانى ظاهرى چيزى ساخته نمىشود . مراد از اينها منافقين است . بعضى گويند كه اين آيت دربارهء يهود مىباشد كه نخست ايمان آوردند و پس از آن


( 1 ) . تظاهر