تفسير كابلى (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٤٤٤

سورة آل عمران

رَبَّنا إِنَّنا سَمِعْنا مُنادِياً يُنادِي لِلْإِيمانِ أَنْ آمِنُوا بِرَبِّكُمْ

اى پروردگار ما ، هر آئينه شنيديم نداكننده را ( به آواز بلند ) ندا مىكرد بسوى ايمان ، كه ايمان آريد به پروردگارتان ؛

تفسير : حضرت پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم كه به آواز بلند به جهان ندا كرد ؛ يا قرآن مبين كه آواز آن به هر خانه رسيد .

فَآمَنَّا

( پس ) ايمان آورديم ؛

تفسير : اوّل ، ذكر ايمان عقلى بود ؛ اين ايمان سمعى است ، كه ايمان به پيغمبر و قرآن هم در آن درج است .

رَبَّنا فَاغْفِرْ لَنا ذُنُوبَنا وَ كَفِّرْ عَنَّا سَيِّئاتِنا وَ تَوَفَّنا مَعَ الْأَبْرارِ ( 193 )

اى پروردگار ما ، پس بيامرز به ما گناهان ما را ؛ و دور گردان از ما بديهاى ما را ، و بميران ما را با نيكوكاران .

تفسير : گناهان بزرگ ما را بيامرز ، و بدىهاى كوچك ما را پرده‌پوشى كن ؛ چون ما را از دنيا مىبرى در زمرهء بندگان نيكوكار خود شامل گردانيده « 1 » ببر !

( 1 ) . داخل گردانيده