تفسير كابلى (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٣٨٥

سورة آل عمران

بخشش و جنّت مىگرداند .

عَرْضُهَا السَّماواتُ وَ الْأَرْضُ

پهنايش آسمانها و زمين است .

تفسير : چون در دماغ انسان از وسعت زمين و آسمان بيشتر وسعت چيزى نمىگنجد ؛ از اين‌جهت ، براى داناندن وسعت بهشت ، عرض آن را به آنها تشبيه نمود گويا واضح فرمود كه عرض جنّت را بيش از بيش دانيد ؛ چون عرض جنّت به اين اندازه باشد ، خدا ( ج ) مىداند كه طول آن چه مقدار باشد !

أُعِدَّتْ لِلْمُتَّقِينَ ( 133 ) الَّذِينَ يُنْفِقُونَ فِي السَّرَّاءِ وَ الضَّرَّاءِ

آماده شده است براى پرهيزگارانى

كه خرج مىكنند ، در آسايش و سختى ؛

تفسير : خدا ( ج ) را در هنگام عيش و شادى فراموش نمىسازند ؛ و هنگام مصيبت و رنج از مصرف مال باز نمىايستند ؛ و درهرحال و هر موقع به اندازهء توان به صرف مال آماده بوده ، مانند سودخواران بخيل و متولّى پول نمىباشند ؛ گويا با جهاد بدنى ، جهاد مالى نيز مىكنند .

وَ الْكاظِمِينَ الْغَيْظَ وَ الْعافِينَ عَنِ النَّاسِ وَ اللَّهُ يُحِبُّ الْمُحْسِنِينَ ( 134 )

و فروخورندگان خشم ؛ و عفوكنندگان تقصير از مردم ؛ و خدا دوست مىدارد نيكوكاران را ؛