تفسير كابلى (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٣٧١

سورة آل عمران

استوار بوده ، به فكر خود خيرات مىنمايند . چه مىپرسيد حال تيره‌بختانى را كه تمام دارائى و توانائى آنها به عداوت حق و اهل حق و يا در راه فسق و فجور صرف مىشود ! اينها تنها بىجا پول مصرف نمىكنند ، بلكه زر مىدهند و بيشتر و بال مىخرند ؛ ياد بايد داشت كه تمام اين اشياء ، چه مال و چه اولاد ، هيچ يك از عذاب الهى ( ج ) نجات داده نمىتواند « 1 » و مقابل متّقيان « 2 » ، به آمال خويش موفّق نمىشوند .

تنبيه : كلمهء « ريح » به صيغهء مفرد در قرآن كريم عموما در مورد عذاب استعمال شده : « رِيحٌ فِيها عَذابٌ أَلِيمٌ » « وَ لَئِنْ أَرْسَلْنا رِيحاً » إِنَّا أَرْسَلْنا عَلَيْهِمْ رِيحاً صَرْصَراً » ؛ و به صيغهء جمع ( رياح ) در موقع رحمت مستعمل گرديده : « يُرْسِلَ الرِّياحَ مُبَشِّراتٍ » « وَ أَرْسَلْنَا الرِّياحَ لَواقِحَ » ؛ « يُرْسِلُ الرِّياحَ بُشْراً » * ( كذا ذكره ابو حيان ) .

وَ ما ظَلَمَهُمُ اللَّهُ وَ لكِنْ أَنْفُسَهُمْ يَظْلِمُونَ ( 117 )

و ستم نكرد بر ايشان خدا ، و ليكن بر خويشتن ستم مىكنند .

تفسير : نبايد چنين دانست كه چون هيچ نيكى كافر قبول نمىشود نعوذ باللّه بر آنها از طرف خدا ( ج ) ظلم شده - نى آنها خود بر خويشتن ستم نموده‌اند كافر نمىشدند تا به چنين مصيبتى گرفتار نمىگرديدند .

يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لا تَتَّخِذُوا بِطانَةً مِنْ دُونِكُمْ لا يَأْلُونَكُمْ خَبالًا وَدُّوا ما عَنِتُّمْ قَدْ بَدَتِ

اى مؤمنان ، مگيريد كسى را دوست نهانى غير از خودتان ؛ كوتاهى نمىكنند در خرابى شما ؛ دوست دارند رنج شما را ؛ به تحقيق آشكارا شده

( 1 ) . نمىتواند نجات بدهد ! ( 2 ) . بر خلاف متّقيان ،