تفسير كابلى (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٣٤١

سورة آل عمران

مبعوث نمىگرديد و ذات فرخندهء حضرت وى بر حقّانيّت تمام پيغمبران سابق و همه كتب آسمانى ، خاتم تصديق مىنهاد ، چنان كه از حضرت على - كرّم اللّه وجهه - و ابن عبّاس ( رض ) و غيره منقول است كه اين عهد از انبياء گرفته شده ، و خود حضرت پيغمبر نيز فرموده است : اگر اكنون موسى ( ع ) زنده مىبود ؛ جز متابعت من چاره‌اى نداشت ، و گفت : هنگامى كه عيسى ( ع ) فرود آيد ، بر طبق احكام كتاب اللّه ( قرآن ) و سنّت پيغمبر شما فيصله مىنمايد . در محشر سبقت وى به شفاعت كبرى ؛ فراهم آمدن پيغمبران در سايهء لواى او در شب معراج ؛ امامت وى همه پيغمبران را به بيت المقدس ؛ از آثار سيادت عمومى و امامت عظماى حضرت اوست ؛ اللّهمّ صلّ على سيّدنا محمّد و على آل سيّدنا محمّد و بارك و سلّم .

قالَ فَاشْهَدُوا وَ أَنَا مَعَكُمْ مِنَ الشَّاهِدِينَ ( 81 )

گفت : پس گواه باشيد ، و من با شمايم از گواهان .

تفسير : اين الفاظ خاص براى تأكيد و اهتمام عهد است ؛ زيرا ، هر عهدنامه‌اى كه بر گواهى خدا و پيغمبران وى مسجّل باشد ، از آن استوارتر دستاويزى بدست نيايد .

فَمَنْ تَوَلَّى بَعْدَ ذلِكَ فَأُولئِكَ هُمُ الْفاسِقُونَ ( 82 )

پس هركه برگردد پس از اين ؛ پس آن گروه ، ايشانند بيرون رفتگان از دايره فرمان .

تفسير : از آنچه خدا ( ج ) از ساير پيغمبران و آنها از امم خويش عهد گرفته‌اند ، در اين دنيا هركه اعراض نمايد ، بدون شبهه بسيار بد عهد و نافرمان است . در انجيل ، در آيهء 21 ، باب سوّم اعمال رسل مذكور است : « ضرور بقاى آسمان تا آنگاه است كه همه اشيائى كه خدا ( ج ) به زبان پيغمبران پاك خويش از ابتدا بيان كرده به حال خود بازآيند ؛ زيرا ، حضرت موسى ( ع ) به آبا و اجداد ما گفت كه خدايى كه خداى شماست ، ميان برادران شما مانند من پيغمبرى خواهد فرستاد ؛ آنچه وى گويد همه را بشنويد » .