تفسير كابلى (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٣٢٤

سورة آل عمران

تفسير : با دعوت مباهله واضح گرديد كه مباهله براى اين بود كه آنچه در قرآن دربارهء مسيح بيان شده همه راست مىباشد ؛ بارگاه احديّت از علايق پدرى و فرزندى و هرگونه اقسام شرك پاك است .

وَ إِنَّ اللَّهَ لَهُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ ( 62 )

و هر آئينه اللّه ، به تحقيق اوست غالب ، باحكمت .

تفسير : به قدرت و حكمت بالغهء خويش ، با راست و دروغ ، چنان معاملتى مىنمايد كه حسب حال آنها باشد .

فَإِنْ تَوَلَّوْا فَإِنَّ اللَّهَ عَلِيمٌ بِالْمُفْسِدِينَ ( 63 )

پس اگر اعراض كردند ؛ پس هر آئينه خدا داناست به فسادكنندگان .

تفسير : اگر به دلايل قانع ، و به مباهله آماده نمىشوند ؛ معلوم است كه احقاق حق را نمىخواهند ، و از دل به صدق عقايد خويش اطمينان و وثوق ندارند ، و مطمح نظر آنها فقط اشاعت فتنه و فساد است ؛ آنها خوب بدانند كه مفسدان از نظر خدا بر كنار نمىباشند .

قُلْ يا أَهْلَ الْكِتابِ تَعالَوْا إِلى كَلِمَةٍ سَواءٍ بَيْنَنا وَ بَيْنَكُمْ أَلَّا نَعْبُدَ إِلَّا اللَّهَ وَ لا نُشْرِكَ بِهِ شَيْئاً وَ لا يَتَّخِذَ

بگو : اى اهل كتاب ، بيائيد بسوى سخنى كه برابر است ميان ما و ميان شما ، كه نه پرستيم غير اللّه را ؛ و نه شريك سازيم به وى چيزى را ؛ و نگيرد