تفسير كابلى (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٣١٦

سورة آل عمران

رَبَّنا آمَنَّا بِما أَنْزَلْتَ وَ اتَّبَعْنَا الرَّسُولَ فَاكْتُبْنا مَعَ الشَّاهِدِينَ ( 53 )

اى پروردگار ما ، ايمان آورديم به آنچه فرستادى ، و پيروى كرديم رسول را ؛ پس بنويس ما را با شاهدان .

تفسير : پس از آنكه در پيشگاه پيغمبر ( ص ) اقرار نمودند ، به حضور خدا ( ج ) اقرار كردند كه ما به انجيل ايمان مىآريم ، و پيغمبر ترا پيروى مىكنيم ؛ تو به فضل و توفيق خويش اسماى ما را در فهرست تسليم‌كنندگان ثبت نما ! گويا ايمان وثيقه مىشود و احتمال عودت از آن باقى نمىماند .

وَ مَكَرُوا وَ مَكَرَ اللَّهُ وَ اللَّهُ خَيْرُ الْماكِرِينَ ( 54 )

و مكر كردند ( به عيسى ) ؛ و جزاى مكر داد خدا ؛ و خدا بهترين جزادهندگان است مكركنندگان را .

تفسير : « مكر » تدبير لطيف و خفيه را مىگويند براى مطالب حسنه ممدوح ، و براى مقاصد سيّئه مذموم است ؛ از اين‌جهت است كه در آيهء « وَ لا يَحِيقُ الْمَكْرُ السَّيِّئُ » با مكر قيد سّىّء گذاشته شده ؛ در اين‌جا كه خدا « خَيْرُ الْماكِرِينَ » گفته شده است ، براى اين است كه يهود بر خلاف حضرت مسيح ( ع ) به سازشهاى مختلفه و تدابير خفيّه آغاز كردند ؛ حتّى گوش حكمدار « 1 » را پر كردند كه عياذ باللّه مسيح ملحد است ، و مىخواهد تورات را تبديل دهد ، و مردم را بد دين گرداند ؛ پادشاه به گرفتارى مسيح ( ع ) حكم داد ؛ از يك طرف ، اين اجرئات ؛ و

( 1 ) . فرمانروا ، فرماندار