تفسير كابلى (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٣٠١

سورة آل عمران

مجاهد نقل شده كه مراد از رزق صحايف علمى است كه بايد آن را غذاى روحانى گفت : به هر صورت ، در اين‌حال ، كرامات و بركات و علامات خارق العاده در حضرت مريم آشكارا شروع شد ، و چون حضرت زكريّا مكرّرا آن چيزها را ديد ، خوددارى نتوانست ، و از روى تعجّب پرسيد : اى مريم ، اين اشياء به تو از كجا مىرسد ؟ !

قالَ يا مَرْيَمُ أَنَّى لَكِ هذا قالَتْ هُوَ مِنْ عِنْدِ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ يَرْزُقُ مَنْ يَشاءُ بِغَيْرِ حِسابٍ ( 37 )

گفت : اى مريم ، از كجا مىآيد ترا اين روزى ؟ ! گفت : آن از نزد خدا مىآيد ؛ هر آئينه خدا روزى مىدهد هركه را خواهد بىشمار .

تفسير : قدرت خدا ( ج ) اين اشياء را چنان به من مىرساند كه از اندازهء قياس و گمان خارج است .

هُنالِكَ دَعا زَكَرِيَّا رَبَّهُ قالَ رَبِّ هَبْ لِي مِنْ لَدُنْكَ ذُرِّيَّةً طَيِّبَةً إِنَّكَ سَمِيعُ الدُّعاءِ ( 38 )

آن وقت خواست زكريّا از پروردگار خود ، گفت : اى پروردگار من ، ببخش مرا از نزد خود اولاد پاكيزه ؛ هر آئينه تو شنونده ( اجابت‌كننده ) دعايى .

تفسير : حضرت زكريّا بسيار پير ، و زن وى عقيم بود . در ظاهر هيچ اميد نداشت كه مالك فرزندى گردد . چون خوارق فوق العاده و حسنات و بركات مريم را ديد ، ناگهان جوش و جنبشى در دل وى پديد آمد كه من نيز به دعا فرزند خواهم ؛ اميد است مرا هم بدون موسم ميوه به دست آيد ! يعنى ، در پيرى فرزندى عنايت شود .