تفسير كابلى (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٢٧٣

سورة آل عمران

متشابهات را به محكمات باز مىگردانند ؛ و مطلب را مىدانند « 1 » ؛ و آنچه خارج از دانش ايشان باشد ، به اللّه - جلّ مجده - مىگذارند ، و مىگويند ؛ خدا ( ج ) از همه بهتر مىداند ؛ مطلب ما ايمان آوردن است .

تنبيه : به عقيدهء بنده ، مضمون اين آيت با مضمون آيهء سورهء حج « وَ ما أَرْسَلْنا مِنْ قَبْلِكَ مِنْ رَسُولٍ وَ لا نَبِيٍّ إِلَّا إِذا تَمَنَّى - الآية » نهايت مشابهت دارد ؛ انشاء اللّه تعالى در موقعش بيان مىشود .

رَبَّنا لا تُزِغْ قُلُوبَنا بَعْدَ إِذْ هَدَيْتَنا وَ هَبْ لَنا مِنْ لَدُنْكَ رَحْمَةً إِنَّكَ أَنْتَ الْوَهَّابُ ( 8 )

اى پروردگار ما ، كج مكن دل‌هاى ما را ، پس از آنكه راه نمودى ما را ؛ و ببخش به ما از سوى خود رحمت ؛ هر آئينه تو ، تويى بسيار بخشنده .

تفسير : راسخين فى العلم بر كمال علمى و قوّت ايمان خويش مطمئنّ و مغرور نمىشوند ؛ بل ، از پيشگاه حضرت حق همواره استقامت و عنايت و فضل مزيد مىخواهند ، تا سرمايهء مستحصله ضايع نگردد ؛ و خدا ناخواسته دل‌هاى راست شده كج نشود .

در حديث است كه حضرت پيغمبر ( ص ) براى آنكه امّت خويش را تعليم دهد ، اكثر چنين دعا مىكرد : « يا مقلّب القلوب ، ثبّت قلبى على دينك » .

رَبَّنا إِنَّكَ جامِعُ النَّاسِ لِيَوْمٍ لا رَيْبَ فِيهِ إِنَّ اللَّهَ لا يُخْلِفُ الْمِيعادَ ( 9 )

اى پروردگار ما ، هر آئينه تو جمع‌كنندهء مردمانى در آن روز كه هيچ شك نيست در آن ؛ هر آئينه اللّه نمىكند خلاف وعدهء خود .

( 1 ) . مطلب و مقصود را درمىيابند ؛